Κάπου στη Νότια Αφρική, στις 18 Ιουλίου του 1918, γεννήθηκε ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος έγχρωμος πρόεδρος της περιοχής και μαζί του μία νέα, ολοκληρωτική μορφή της ειρήνης που δεν εξαιρούσε κανέναν. "/>

"Either write something worth reading or do something worth writing."

Pull me down

"Δεν υπάρχει εύκολος δρόμος προς την ελευθερία"

«Δεν υπάρχει εύκολος δρόμος προς την ελευθερία…»

Κάπου στη Νότια Αφρική, στις 18 Ιουλίου του 1918, γεννήθηκε ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος έγχρωμος πρόεδρος της περιοχής και μαζί του μία νέα, ολοκληρωτική μορφή της ειρήνης που δεν εξαιρούσε κανέναν.  Μέχρι τη δράση του Nelson Mandela, ο όρος της ειρήνης φάνταζε πραγματικά άγνωστος για την ταλαιπωρημένη μαύρη φυλή κι όχι μόνο…

*της Πάμελας Λύτρα

Επικεφαλής του κινήματος κατά του Απαρτχάιντ, ήταν ο άνθρωπος που φυλακίστηκε για 27 συναπτά έτη, έχασε τον ένα γιο του από τον ιό του AIDS και τον άλλο από τροχαίο. Ήταν εκείνος που κατάφερε με το έργο του να ορίσει η Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε. τη Διεθνή Ημέρα για την Προώθηση και Ποιότητα της Ειρήνης (18 Ιουλίου).

Για εκείνον ο δρόμος της ελευθερίας είναι, όπως συνήθιζε να λέει, δύσκολος και το κουράγιο αποτελεί χαρακτηριστικό όχι του γενναίου, τολμηρού ή ατρόμητου που δε φοβάται τίποτα, αλλά εκείνου που έχει καταφέρει να «κατακτήσει» το φόβο του.

Ναι, ο Nelson Mandela ήταν υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά αυτό που ουσιαστικά τον ενδιέφερε να «περάσει» στον κόσμο ήταν η πίστη στη διαφορετικότητα του άλλου. Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο, είμαστε διαφορετικοί, όχι ίδιοι, αλλά έχουμε όλοι ίσες ευκαιρίες. Για εκείνον η ιδεατή κοινωνία συμβόλιζε την αρμονική και γεμάτη σεβασμό στη διαφορετικότητα του άλλου -όποια κι αν είναι αυτή- συμβίωση. Μάλιστα υποστήριζε τόσο πολύ αυτή την άποψη, που δήλωνε πως ήταν προετοιμασμένος να πεθάνει.

Μπορεί η διάσημη δράση του να ξεκίνησε για την υποστήριξη της μαύρης φυλής, αλλά το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ήταν γι’ αυτόν κάτι πιο βαθύ. Επεκτείνονταν και σε άλλα ιδιαίτερα «χαρακτηριστικά»… Για παράδειγμα, υπήρξε εξαιρετικά δραστήριος όσον αφορά το ζήτημα του AIDS, τονίζοντας πως αποτελεί μία φυσιολογική ασθένεια κι όσοι πάσχουν από εκείνη δεν πρέπει ν’ αντιμετωπίζονται σαν τα άτομα που προορίζονται για την κόλαση κι όχι τον παράδεισο, αλλά σαν ένας από εμάς. «Το AIDS δεν πρέπει να κρύβεται», έλεγε.

Σήμερα, με αφορμή την ημέρα γενεθλίων του και την καθιερωμένη ως Διεθνή Ημέρα Προώθησης και Ποιότητας της Ειρήνης, θα διαβάσουμε πολλά για τη βιογραφία, το πολύτιμο έργο και τα πραγματικά σοφά του λόγια.

Ποιος ήταν όμως ο Nelson Mandela πίσω από το δημόσιο πρόσωπο;

Το μεγαλύτερο κομμάτι της βιβλιογραφίας δεν επιτρέπει να δούμε τον «κανονικό» άνθρωπο πίσω από το δημόσιο πρόσωπο και τις μεγάλες ομιλίες. Το βιβλίο όμωςΝέλσον Μαντέλα, Συζητήσεις με τον εαυτό μου, γραμμένο από τον ίδιο, περιλαμβάνει επιστολές και σημειώσεις που κρατούσε στη σκοτεινή περίοδο της 27ετούς φυλάκισής του. Ήταν το προσχέδιο της ανολοκλήρωτης συνέχειας στο μακρύ δρόμο που είχε μπροστά του, προς την ελευθερία…

Ποιος δε θα ήθελε να διαβάσει τις αυθεντικές «μουντζούρες» και το «ημερολόγιο» του Υπέρμαχου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Εκείνες τις σημειώσεις που κρατήθηκαν όσο ο Nelson Mandela «χάζευε» στη διάρκεια συναντήσεων, συζητούσε με καλούς φίλους ή ονειρευόταν την ιδεατή του κοινωνία;

Ο Nelson Mandela δεν παρουσίασε ποτέ τον εαυτό του ως άγιο ή σύμβολο, αλλά ως έναν από εμάς. Ως άνθρωπο. Έναν άνθρωπο, που μιλούσε στη γλώσσα της καρδιάς σε όλους. Χωρίς καμία διάκριση, εξαίρεση και δέσμευση. Παρά μόνο αυτή του σεβασμού.